Tagarchief: versieren

Versierbaar

wat een kerstbalOp de Zeedijk sta ik buiten te praten met een strak gestyleerde boekschrijver, wanneer een vijftiger zich bij ons voegt. Wit haar, forse buik, donkerblauw zeiljack. Ergens in het gesprek vraagt hij of ik ‘versierbaar’ ben. Leuk woord. “Doet een poging,” zeg ik. Waarop hij de onsterfelijke woorden spreekt: “Wanneer ben jij voor het laatst lekker klaargekomen?” En een ijzige stilte daalt neer op onze vierkante meter.

Ik kijk hem aan, wijs met neergaande hand op mijn keurige outfit, en vraag: “Wat aan mij, maakt dat jij denkt dat je dit soort taal tegen mij kunt uitslaan?” Hij zwijgt. “Dit is toch geen openingszin? En dan die belachelijke implicatie dat jij mij iets zou kunnen geven dat ik zelf of een ander niet kan?” (Mijn vader zei weleens dat ik met vitriool was inge├źnt en soms had hij gelijk). “Ik dacht niet na,” stamelt het zeiljack, terwijl hij zichtbaar krimpt. “Nee,” bijt ik terug in hooghartig ABN, “Dat was duidelijk.” En om de verbale moord te vervolmaken, richt ik mij tot de boekschrijver en zeg: “Kijk, dit is nou mijn markt. Hier moet ik het als 44-jarige heterovrouw mee doen.” Boekschrijver trekt zijn gezicht in gepast medelijdende plooi. Ik stel het zeiljack voor om de homobar achter ons binnen te gaan en daar wat tips te vragen aan hoe die heren omgaan met vrouwen. Timide vraagt hij of hij het later nog een keer mag proberen bij me. “Als je ooit weer nuchter bent,” antwoord ik. “En nou hup, naar je boot.”