Tagarchief: persreis

Blut in een vijfsterrenhotel

Persreisjes, ik vind ze heerlijk. Lekker met vakgenoten praten, eten en drinken op kosten van iemand die het wel kan betalen. Deze keer is uitgepakt in Milaan: ik zit in een vijfsterrenhotel in een kamer die groter is dan mijn huis. Twee eenpersoonsbedden, twee stoelen, een tafel, een bureau, een televisiemeubel, een bad, een douche, een plee, een bidet. En heel veel kastruimte voor mijn goedkope T-shirt en dansjurk.

Omdat het Italië is, heb ik hippe schoenen aan die natuurlijk compleet ongeschikt zijn voor lange wandelingen. Toch moest ik een rondje maken deze lunch want ik lig straks dan wel geurig in een tweepersoonsbad te dobberen, mijn portemonnee is nog steeds die van een freelance tekstschrijver. En de mensen die dit organiseren zijn wel gul, maar niet gek, dus lunch en bar gewoon op eigen rekening. Nonchalant bekeek ik de kleine kaart in de lounge en even dacht ik dat de lira weer was ingevoerd. Achter de thee stond namelijk 8. Achter de clubsandwich 30. Dertig euro voor een dikke boterham. Dat is moreel gewoon niet juist.

Gelukkig blijkt een verderop een kleine Carrefour te zitten. Ik ben dol op supermarkten in het buitenland, maar Italië is extra feest. Hompen betaalbare Parmezaanse kaas, zeventien soorten ham, verse vis, Limoncello in het schap bij binnenkomst en acht soorten balsamicoazijn in het hoekje bij de slager. De wijnafdeling durfde ik niet eens in, uit angst voor een geluksflauwte.

En nu zit ik dus in dat übersjieke hotel op de kamer kaas, ham en een broodje te eten vanaf plastic verpakking. In de gangen lijkt bijna iedereen een maatpak te dragen of een soepel vallende zomerjurk. Ik heb natuurlijk zoals altijd de verkeerde kleren mee (en de handtas vergeten, dus portemonnee in de zak) en voel me straks heel goedkoop, vermoed ik. Maar ja, als je ergens blut moet zijn, dan maar in een vijfsterrenomgeving.