Tagarchief: Nozem

Goedemorgen, natte spons

Jaren van gebrek aan aandacht, maken Nozem een genie in het vragen. ‘s Morgens komt hij de slaapkamer binnen om me wakker te kijken. Als ik niet beweeg, gaat hij weer weg. Beweeg ik per ongeluk wel, dan zet hij zijn voorpoten op het matras om te neuzen. Ik duw hem eraf, maar dat betekent dat ik ben wakker ben. Hij is blij en kwispelt zijn kont eraf. Eén ‘goedemorgen’ en hij is weer terug – met een veeleisende voorpoot. Meer. Meer!

Vanmorgen voelde ik hem op bed kruipen. Ik deed of ik gek was, denkend dat ik gek was om het toe te staan. Aan alles merkte ik dat hij zich zo klein en zo stil mogelijk hield om maar te kunnen blijven liggen. Best knap, van zo’n grote jongen. Best gezellig ook, zo samen dommelen.

Nozem, dag 6

Geen idee wat mensen voorheen met Nozem hebben uitgespookt, maar veel kan het niet zijn. Hij snapt niks, maar gelukkig vindt hij alles leuk. Dat is prima, zolang hij het maar niet te leuk vindt want dan gaat hij achtjes lopen. Hij krijgt twee pillen per dag en gister heb ik de avondpil gehalveerd. Ik meende te merken dat hij daar veel drukker van werd maar ik kijk het een paar dagen aan. Hij heeft zelfs voor het eerst geblaft. Hij stond voor me te stuiteren op vier poten en opeens was daar een laag, schor geluid. Hallo dan! Nozem blijkt een redelijk beschaafde oudemannen-bas te hebben.

Vanochtend probeerde ik of de dag ook kan beginnen met een kort rondje in plaats van direct een grote wandeling. Nee dus, want ik kom niet aan werken toe omdat hij steeds op schoot wil klimmen. Eerst al die nerveuze energie eruit en dan rustig werken. Check. 

Samen schaatsen kijken.

Nozem, pleeghond

Of ik een maand een bulletje in huis wilde nemen, want hij deed het zo slecht in het asiel. Misschien dat een pleeggezin zijn neurotische gedrag vermindert, zodat zijn kansen op adoptie groter worden. “Het is meer een Theo dan een Vito”, aldus de vrager, die mijn hondenperikelen kent. Op de fotootjes stond een lieve hondenman van middelbare leeftijd, met een verloren blik in zijn ogen. Binnen een paar dagen was het geregeld. Hij werd gebracht, we liepen een rondje en hij bleef. Hondenpleegmoeder. Dat was ik nog niet eerder.

SOA
Het asiel had hem Bullie genoemd, maar dat kan natuurlijk niet. Je noemt een tekkel ook geen Tex. Het werd Nozem en hij is er nu vier dagen. Hij is nog niet gewend aan een mand en ligt liever op de koude vloer van de badkamer. Dat lijkt meer op een kennel.

Lees verder Nozem, pleeghond