Kleding verkopen: hoe het niet moet

Vanwege een überhip feestje binnenkort en hopelijk nog veel meer gezellige gelegenheden de komende weken, dacht ik dan maar eens een fijn jurkje aan te schaffen. Jurkjes in mijn maat vind ik in grotematenwinkels, maar ik wilde geen tricot. Dat is best een uitdaging en dus ging ik naar de grootste dikkevrouwenwinkel in Amsterdam. Mijn vaste winkel verkoopt me altijd veel meer dan ik van plan was, omdat de eigenaresse me met veel enthousiasme aanjurkt. Ik WIL mijn geld bij haar uitgeven. Zo niet bij deze zaak aan de Bilderdijkstraat. Ik heb zeker 150 euro aan spullen in het kleedhok achtergelaten die ik nu elders ga besteden. Dat ik uberhaupt een leuke jurk gevonden heb, heeft zeker niets van doen met deze verkoper.

Geen tricot

Het concept “jurkje voor hip feestje” was sowieso al verwarrend voor ze. “Geen tricot” maakte het al veel lastiger en “geen zwart” moest ik maar gewoon opgeven. Met vier constructies van zwaar materiaal verstopte ik me in het kleedhok. Ik vroeg ook om een bh en noemde merk en maat. Nee, dat was zeker mijn maat niet, zei de verkoopster. Zij had immers omvang 90 en dus moest ik die ook hebben omdat ik lang zo breed niet was als zij. Ben ik ook niet, maar ik ben rond en daarbij koop ik al langer bh’s van dat merk dan dat zij in die winkel werkt. Maar toch, zij wist het beter. Ik: “Om jou een plezier te doen trek ik hem aan, maar het past niet.” Dus liet ik zien dat het niet paste. Dat zag ik verkeerd. Die haakjes konden makkelijk bij elkaar komen op mijn rug. Ja, met behulp van touw en takel misschien.

Duikpakken

Ik trok mijn eigen maat aan en zette mij tot de jurken. Ze waren wel oké, maar ook gemaakt van een materiaal dat leek op dat van duikerspakken. “Wat dik,” zei ik. ‘Ja, dat krijg je als je geen tricot wilt.’ Ik kreeg het er benauwd van, maar dat was niet zo. ‘Heb jij ook dan last van opvliegers?’ Pardon? ‘Ik heb altijd warm maar niet in deze kleren hoor. Dat materiaal is helemaal niet warm.’ Ik pufte al van het sjouwen van die zware dingen en moest er niet aan denken wat ze met me zouden doen na een half uur op de dansvloer.

Ga weg, mens

Assertiviteit stak de kop op: “Het helpt mij totaal niet als jij mij vertelt wat bij jouw lijf past. Ik kom hier voor een jurk voor mijzelf. Jouw maat is niet mijn maat. Jouw lijf is niet mijn lijf.” Ze was verontwaardigd en terwijl ik door de enorme winkel doolde en dingen uitzocht, hing zij met haar collega aan de kassa en kletste over hun privéleven. In het hok naast mij worstelde een andere mevrouw met haar figuur, maar ook zij moest het helemaal alleen doen.

Spijkerjasje

Ik viste een zwart dansjurkje van Mar & Nua uit het rek en was onmiddellijk verliefd. De dames verkopers vonden het eerste jaren-zestig-modelletje nog steeds het leukst, maar ik hield voet bij stuk en durfde zelfs te vragen of ze er iets op of over hadden. Ik had al gehoord dat ZIJ dat met een kort spijkerjasje zou dragen. Ze liet zien wat er bij ingekocht was en ja hoor: “als je een kort spijkerjasje hebt, kan je dat erbij dragen. Dat doe ik ook.” Dat heb ik niet, zei ik heel beleefd.

Klantkaart?

Uiteindelijk rekende ik een fiks bedrag af voor jurk plus zelf gevonden dingetje eroverheen en liet een chaos aan spullen achter in het kleedhok. Wat ze wel kon was met veel zorg de jurk opvouwen, in een tasje stoppen (luipaardprint, gadver) en het bonnetje opvouwen. Of ik een klantenkaart wilde. Ik keek haar niet eens aan en zei met een stem als een koelkast: “Nee. Die hoef ik niet.” En besloot het resterende budget te bewaren voor die mevrouw op de Albert Cuyp die wel begrijpt dat dikke vrouwen veel liefde en aandacht nodig hebben om een beetje van dat lijf te houden en ja, ook hulp bij het aankleden.

5 gedachten over “Kleding verkopen: hoe het niet moet

  1. Je bedoelt Mateloos. Ik ken de winkel, er zijn 2 aardige verkoopsters die ook echt willen werken. Door de rest wordt je de winkel bijna uitgekeken inderdaad. Het BH verhaal heb ik precies hetzelfde gehad, erg vervelend! Want zij wist toch wel waar ze het over had na jaren ervaring riep ze tegen mijn tante. Ik passen en ja hoor te klein! Leuk voor je zelfvertrouwen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>