Goedemorgen, natte spons

Jaren van gebrek aan aandacht, maken Nozem een genie in het vragen. ‘s Morgens komt hij de slaapkamer binnen om me wakker te kijken. Als ik niet beweeg, gaat hij weer weg. Beweeg ik per ongeluk wel, dan zet hij zijn voorpoten op het matras om te neuzen. Ik duw hem eraf, maar dat betekent dat ik ben wakker ben. Hij is blij en kwispelt zijn kont eraf. Eén ‘goedemorgen’ en hij is weer terug – met een veeleisende voorpoot. Meer. Meer!

Vanmorgen voelde ik hem op bed kruipen. Ik deed of ik gek was, denkend dat ik gek was om het toe te staan. Aan alles merkte ik dat hij zich zo klein en zo stil mogelijk hield om maar te kunnen blijven liggen. Best knap, van zo’n grote jongen. Best gezellig ook, zo samen dommelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>